Wednesday, 1 May 2019

म्हणूनच..


कागद सहनशील असतात
आणि लेखणी आज्ञाधारक..
म्हणूनच
क्षणोक्षणी मनात धिंगाणा घालणारे
भावनांचे थैमान
विचारांचे काहूर
प्रश्नांचा गुंता
आणि कारण सापडत नसलेली
अस्वस्थता..
यांचे ओझे उतरवत राहते मी कागदावर
शब्दात साकारत जाते हे सारे
तसतशी मला मी सापडत राहाते..!

शब्दांना तर वरदानच असते
अखंड कौमार्याचे
कुणीही कितीही वापरले तरी
राहतात ते कोरे.. ताजे टवटवीत

म्हणूनच
अनाकलनीयतेच्या वादळात हरवायला होतं
कासावीस होतो जीव
त्या प्रत्येक वेळी मी साद घालते त्यांना
आणि ते धावून येतात होकायंत्र बनून..!
***
आसावरी काकडे
३०.४.२०१९

Tuesday, 2 April 2019

अज्ञाताच्या हाका

आले आले विमान पण ते
गेले दिसण्यापूर्वी
प्रकाशरेखा टिपुन घेतली
नभात विरण्यापूर्वी..!

स्पर्श कुणाचा झाला नकळे
फुलले अंगोपांगी
आणि माळला मीच आपला
गजरा सुकण्यापूर्वी

कवितेला येतात कोठुनी
अज्ञाताच्या हाका
निःशब्दाच्या गुहेत शिरती
काही कळण्यापूर्वी

ज्योत दिव्याची तेवत असते
तोवर मंत्र म्हणावे
प्राशुन घ्यावे तेज त्यांतले
आशय विझण्यापूर्वी

गाढ तमाच्या गर्द रात्रिला
स्वप्ने सोबत करती
गूज तयांचे जाणुन घ्यावे
नेत्र उघडण्यापूर्वी

अढी घातली आहे नुकती
फळांस झाली घाई
जणू शब्द, जे मौन सोडती
काही सुचण्यापूर्वी

***
आसावरी काकडे
2.4.2019

Sunday, 3 March 2019

गळून पडल्यावरती


किती देखणा बंध मिळाला
गळून पडल्यावरती
हवाहवासा सुखांत दिसला
गळून पडल्यावरती

बीज सानुले होते तेव्हा
निजले जमिनीखाली
परत जायचे तिथेच त्याला
गळून पडल्यावरती

जलाशयाच्या स्तब्धतेतही
तरंग उठले होते
नेत्रकडांना थांग लागला
गळून पडल्यावरती

बहराचीही तमा न केली
वसंत होता तेव्हा
फुलण्यामधला कैफ उमगला
गळून पडल्यावरती

सूर्य येइतो करीन सोबत
चंद्र म्हणाला होता
स्मरले एकाकी शिशिराला
गळून पडल्यावरती

ग्रहण ग्रासते बिंबाला पण
तेज अबाधित असते
देह न झाके चैतन्याला
गळून पडल्यावरती
***
आसावरी काकडे
२२.१.२०१९

Saturday, 29 December 2018

तू निराकार...

तू निराकार
तरी विश्वाकार धारण केलास
तू गुणातीत
तरी त्रिगुणांनी नटलास
तू निर्विकार
तरी उगवत मावळत राहिलास
तू एकमेव
तरी अनंत झालास
तू केवल असणेपण
तरी अस्तित्वरूपांत प्रकटलास
तू सर्वात्मक .. स्वतंत्र.. आनंदस्वरूप
तरी देहांच्या पिंजर्‍यात बद्ध झालास..
दुःखाने घायाळ झालास
तू सत्‍स्वरूप.. उपाधीरहीत.. दिगंबर
तरी विश्वनिर्माणासाठी ब्रह्मा झालास
विश्वपालनासाठी विष्णू झालास
विश्वलयासाठी महेश झालास
आणि भक्तांसाठी
ही त्रयी एकवटून दत्तात्रय झालास..!
***
आसावरी काकडे
२३.१२.२०१८

Tuesday, 9 October 2018

कोणतं क्षितिज खरं?

क्षितिजाकडे बोट दाखवून
मी म्हणेन, ती बघ
असीमालाही सीमा आहे...

रोरावत येणाऱ्या फेसाळत्या लाटांकडे पाहात
ऐलतीरावर बसून सूर्यास्त दाखवत म्हणेन
तो बघ पैलतीर...

तू डोळे विस्फारून पाहत राहाशील
काहीतरी अद्भुत दिसल्याचा आनंद
निथळेल तुझ्या निरागस डोळ्यांमधून..

असीमाची सीमा
अथांगाचा थांग दाखवून
तुझ्या बाल नजरेला आधार देईन मी टेकायला
पण तुझी नजर विस्तारत जाईल हळूहळू
झेपावेल मी दाखवलेल्या क्षितिजावर
तिथून दिसेल तुला
तुझं नवं क्षितिज
तुझा नवा पैलतीर..
डोळे विस्फारून पाहात विचारशील
कोणतं क्षितिज खरं, हे की ते?
कोणता पैलतीर खरा, हा की तो?

समाधानानं डोळे मिटून मी म्हणेन
तुझं तूच समजून घे ना...!
***
आसावरी काकडे
९.१०.२०१८

आनंदाने...

आयुष्याची फांदी झुकली आनंदाने
निथळतेय ती सचैल भिजुनी आनंदाने

सूख देखणे किती भोगले चवीचवीने
हसते आता वेदनेतही आनंदाने

उदास व्हावे असेच वास्तव जरी भोवती
जगती सारे ओठ मिटूनी आनंदाने

कर्मयोग साधतात झाडे राहुन जागी
फळे त्यागुनी नित्य वाढती आनंदाने

कुणास कळला नाही ईश्वर जरा तरीही
रोज भाबडे पूजा करती आनंदाने

इथे तिथे गळतात सारखी पिकली पाने
त्याच मुशीतुन नवी उगवती आनंदाने..!
***
आसावरी काकडे
८.१०.२०१८

Saturday, 6 October 2018

ती चूक झाली...


मौन तेव्हा पाळले ती चूक झाली
आज अश्रू गाळले ती चूक झाली

केवढे केले प्रबोधन जाणत्यांनी
शिष्यही पण हारले ती चूक झाली

अर्जुनाने जिंकले होते स्वयंवर
द्रौपदीला 'वाटले' ती चूक झाली

खूप काही वाचले, अभ्यासले पण
शब्द नुसते साचले ती चूक झाली

भोवती जल्लोष चाले उत्सवांचा
व्यर्थ सारे मानले ती चूक झाली

एकही ना पान आले जवळ त्याच्या
उंच इतके वाढले ती चूक झाली..!

आतही, बाहेरही आहे दिवा पण
मीच डोळे झाकले ती चूक झाली..!
***
आसावरी काकडे